O zawodniku:
Xavi wyróżniał się wśród rówieśników od najmłodszych lat. Gdy miał jedenaście wiosen został wypatrzony przez jednego ze szperaczy klubu ze stolicy Katalonii. Gdy dorastał stało się jasne, że to właśnie filigranowy pomocnik będzie następcą legendy klubu Pepa Guardioli. W sezonie 1997-1998 już regularnie występował w Barcelonie B, z którą awansował do Segunda Division. Jeszcze w sierpniu 1998 roku zadebiutował w pierwszej drużynie grającej w Copa del Rey z Realem Mallorca od razu wpisując się na listę strzelców. Lecz to było zbyt mało, bo ten sam sezon zakończył jako mistrz Hiszpanii. W kolejnym sezonie grywał coraz więcej, bo Pep Guardiola głównie leczył kontuzję. Kiedy po sezonie 1999/2000 odszedł podstawowy pivot, Xavi stał się kluczową postacią zespołu i jest nią po dzień dzisiejszy.
Oprócz stopniowego awansu w klubie Xavi grał również w reprezentacji, z którą był na dwóch mundialach oraz na Euro 2004 w Portugalii. Niestety nie zaistniał sportowo w żadnej z powyższych imprez, ponieważ Hiszpanie tradycyjnie na turnieju grali gorzej niż w eliminacjach. Do tej pory jego największym sukcesem w reprezentowaniu Hiszpanii jest mistrzostwo świata do lat 20 (grał w jednej drużynie z Gabrim), oraz srebro na olimpiadzie w Sydney.
Xavi, który wchodził do drużyny z Puyolem i Gabrim jest przykładem idealnego wychowanka. Żaden element piłkarskiego rzemiosła nie sprawia mu problemu. Kreatywność i umiejętności ostatniego podania to jego znak rozpoznawczy. Oprócz tego świetnie wykonuje stałe fragmenty gry. Jako ciekawostkę można uznać wiadomość, którą podała niegdyś oficjalna strona klubu, że Katalończyk w testach wytrzymałościowych wypadł najlepiej w zespole.
Dopóki do klubu nie zawitał Frank Rijkaard, Xavi był ustawiany jak Guardiola za czasów gry w klubie. Grał jako typowy kataloński defensywny pomocnik, który mało biegał i dużo rozgrywał. Rijkaard dał Xaviemu o wiele większą swobodę. Szóstka Barcy biega teraz zdecydowanie więcej w ataku biorąc jeszcze większy ciężar gry na swoje barki. Razem z Deco stanowią o sile środka boiska Dumy Katalonii.
Xavi razem z innymi wychowankami udowadnia, że nie samymi transferami gwiazd żyje klub. To właśnie na wychowanków można najbardziej liczyć. A jeżeli są to wychowankowie pokroju Hernandeza? Inne kluby mogą go Barcelonie tylko pozazdrościć, czego dowodem było rzekome zainteresowanie samego Jose Mourinho, który jeżeli wierzyć źródłom był w stanie dać dużo pieniędzy za mózg zespołu z Nou Camp. Niestety zainteresowani muszą obejść się smakiem, a sam zawodnik przedłużył umowę z klubem. Bardzo często występuje w pierwszym składzie reprezentacji Hiszpanii. Do jego największych sukcesów należą zdobycie Pucharu Europy oraz dwukrotne mistrzostwo kraju.