Imię i nazwisko: Xavier Hernández Creus
Wzrost i waga: 170 cm, 69 kg
Data urodzenia: 25 stycznia 1980
Narodowość: Hiszpan, 101 występów (stan na 29.03.2011)
Pozycja: Środkowy pomocnik
Numer: 6



Xavi wyróżniał się wśród rówieśników od najmłodszych lat. Gdy miał jedenaście wiosen został wypatrzony przez jednego ze szperaczy klubu ze stolicy Katalonii. Gdy dorastał stało się jasne, że to właśnie filigranowy pomocnik będzie następcą legendy klubu Pepa Guardioli. W sezonie 1997/98 już regularnie występował w Barcelonie B, z którą awansował do Segunda División. Jeszcze w sierpniu 1998 roku zadebiutował w pierwszej drużynie grającej w Copa del Rey z Realem Mallorca od razu wpisując się na listę strzelców. Lecz to było zbyt mało, bo ten sam sezon zakończył jako mistrz Hiszpanii. W kolejnym sezonie grywał coraz więcej, bo Pep Guardiola głównie leczył kontuzję. Kiedy po sezonie 1999/00 odszedł podstawowy pivot, Xavi stał się kluczową postacią zespołu i jest nią po dzień dzisiejszy.

Oprócz stopniowego awansu w klubie Xavi grał również w reprezentacji, z którą był na trzech mundialach oraz na Euro 2004 i 2008. Świat poznał się na jego talencie podczas ostatniej imprezy. Na boiskach Austrii i Szwajcarii Xavi poprowadził Hiszpanię do mistrzostwa Europy, zostając najlepszym piłkarzem turnieju. Dwa lata później Hernández był również mózgiem zespołu Vicente del Bosque, który po raz pierwszy w historii zdobył tytuł mistrza świata.

Xavi, który wchodził do drużyny z Puyolem i Gabrim, jest przykładem idealnego wychowanka. Żaden element piłkarskiego rzemiosła nie sprawia mu problemu. Kreatywność i umiejętności ostatniego podania to jego znak rozpoznawczy. Oprócz tego świetnie wykonuje stałe fragmenty gry. Jako ciekawostkę można uznać wiadomość, którą podała niegdyś oficjalna strona klubu, że Katalończyk w testach wytrzymałościowych wypadł najlepiej w zespole.

Dopóki do klubu nie zawitał Frank Rijkaard, Xavi był ustawiany jak Guardiola za czasów gry w klubie. Grał jako typowy kataloński defensywny pomocnik, który mało biegał i dużo rozgrywał. Rijkaard dał Xaviemu o wiele większą swobodę. Szóstka Barçy biega teraz zdecydowanie więcej w ataku biorąc jeszcze większy ciężar gry na swoje barki. Po przyjściu do klubu Guardioli wiele się nie zmieniło, Hernández pełni dziś rolę typowego playmakera.

Xavi razem z innymi wychowankami udowadnia, że nie samymi transferami gwiazd żyje klub. To właśnie na wychowanków można najbardziej liczyć. A jeżeli są to wychowankowie pokroju Hernándeza? Inne kluby mogą go Barcelonie tylko pozazdrościć, czego dowodem było rzekome zainteresowanie samego José Mourinho, który jeżeli wierzyć źródłom był w stanie dać dużo pieniędzy za mózg zespołu z Nou Camp. Niestety zainteresowani muszą obejść się smakiem, a sam zawodnik przedłużył umowę z klubem. Do jego największych sukcesów z Barçą należą trzykrotne zdobycie Pucharu Europy oraz sześciokrotne mistrzostwo kraju.