


FCB24.com
» Legenda

Ricardo Martinez Zamora
Urodzony: 21.01.1901
Legendarny bramkarz wokół którego huczało od kontrowersji.
Data urodzin: 21 stycznia 1901 roku
Miejsce urodzin: Barcelona
Pozycja na boisku: bramkarz
Kariera:
Espanyol Barcelona (1916-1919)
FC Barcelona (1919-1922)
Espanyol Barcelona (1922-1930)
Real Madryt (1930-1936)
Reprezentacja: 46 spotkań/42 puszczone gole
Urodził się 21 stycznia w 1901 roku w Barcelonie. Był nie zwykle wysportowany, gdyż z początku – zanim zajął się futbolem – boksował, pływał i biegał. Piłkarzem został wtedy, gdy Hiszpanie dopiero poznawali dokładniej ten sport. Mając 15 lat z mało znanego klubiku Universitari przeszedł do Espanyolu Barcelona. Już rok później po raz pierwszy zagrał w barwach nowego klubu.
Miał świetny refleks. Na przedpolu grał dobrze, dzięki swym nie złym warunkom fizycznym – 186 cm. Lubił zagrania pod publiczkę, a jego interwencja – odbicie piłki przedramieniem – nazwano zamoraną. Mając 18 lat odszedł do innego klubu z Barcelony, który siedzibę miał przy Avenida Aristidis Maillol.
Jako gracz Barcy pojechał na Igrzyska Olimpijskie do Antwerpii i zadebiutował w reprezentacji Hiszpanii w meczu z Danią. Miał wtedy ledwie 19 lat, ale kibice nosili go po tym meczu na rękach. To głównie dzięki niemu Hiszpanie, którzy po raz pierwszy startowali w jakimkolwiek turnieju piłkarskim, zajęli drugie miejsce, zdobywając srebrny medal.
W klubowej piłce szło mu również dobrze. Bronił jak natchniony. Barca z nim w składzie zdobyła dwa puchary Hiszpanii i trzykrotnie tytuł mistrza Katalonii. Jednak spędził w „Azulgranie” tylko trzy sezony i odszedł w sferze skandalu. Zamora opuścił klub bez jego zgody za co został zdyskwalifikowany na rok. W Espanyolu, gdzie odszedł, grał dwukrotnie dłużej niż w Barcie. W 1929 roku zdobył Puchar Hiszpanii i dwanaście miesięcy później odszedł do Realu Madryt.
Wraz z madryckim zespołem sięgnął dwa razy po mistrzostwo i Puchar Hiszpanii. Ostatnim meczem, który rozegrał było spotkanie w 1936 roku, gdzie w finale Pucharu Hiszpanii w barwach Realu Madryt pokonał FC Barcelonę 2-1.
Po wojnie domowej zajął się trenerką. Był dwukrotnie wybieranym najlepszym trenerem ligi, bo będąc szkoleniowcem Atletico Aviacion zdobył w 1939 i 1940 roku mistrzostwo Hiszpanii. Ponadto przez ponad pół roku był trenerem drużyny narodowej, którą poprowadził w dwóch spotkaniach.
Ricardo Zamora Martinez był autentyczną gwiazdą w ówczesnej Hiszpanii. Grał w filmach, podpisywał kontrakty niewyobrażalne dla innych piłkarzy. Jeden z placów w Barcelonie został przez kibiców nazwany jego imieniem. Zmarł 8 września 1978 roku.
Czy wiesz, że....?
Jakoże od powstania ligi hiszpańskiej – 1928 roku – do zakończenia kariery Ricardo Zamora był bramkarzem, który po każdym sezonie miał najmniej puszczonych goli w lidze, od jego nazwiska nazwano trofeum, które zostaje wręczone na końcu każdego sezonu najskuteczniejszemu bramkarzowi rozgrywek - Trofeum Zamory.
Urodzony: 21.01.1901
Legendarny bramkarz wokół którego huczało od kontrowersji.
Data urodzin: 21 stycznia 1901 roku
Miejsce urodzin: Barcelona
Pozycja na boisku: bramkarz
Kariera:
Espanyol Barcelona (1916-1919)
FC Barcelona (1919-1922)
Espanyol Barcelona (1922-1930)
Real Madryt (1930-1936)
Reprezentacja: 46 spotkań/42 puszczone gole
Urodził się 21 stycznia w 1901 roku w Barcelonie. Był nie zwykle wysportowany, gdyż z początku – zanim zajął się futbolem – boksował, pływał i biegał. Piłkarzem został wtedy, gdy Hiszpanie dopiero poznawali dokładniej ten sport. Mając 15 lat z mało znanego klubiku Universitari przeszedł do Espanyolu Barcelona. Już rok później po raz pierwszy zagrał w barwach nowego klubu.
Miał świetny refleks. Na przedpolu grał dobrze, dzięki swym nie złym warunkom fizycznym – 186 cm. Lubił zagrania pod publiczkę, a jego interwencja – odbicie piłki przedramieniem – nazwano zamoraną. Mając 18 lat odszedł do innego klubu z Barcelony, który siedzibę miał przy Avenida Aristidis Maillol.
Jako gracz Barcy pojechał na Igrzyska Olimpijskie do Antwerpii i zadebiutował w reprezentacji Hiszpanii w meczu z Danią. Miał wtedy ledwie 19 lat, ale kibice nosili go po tym meczu na rękach. To głównie dzięki niemu Hiszpanie, którzy po raz pierwszy startowali w jakimkolwiek turnieju piłkarskim, zajęli drugie miejsce, zdobywając srebrny medal.
W klubowej piłce szło mu również dobrze. Bronił jak natchniony. Barca z nim w składzie zdobyła dwa puchary Hiszpanii i trzykrotnie tytuł mistrza Katalonii. Jednak spędził w „Azulgranie” tylko trzy sezony i odszedł w sferze skandalu. Zamora opuścił klub bez jego zgody za co został zdyskwalifikowany na rok. W Espanyolu, gdzie odszedł, grał dwukrotnie dłużej niż w Barcie. W 1929 roku zdobył Puchar Hiszpanii i dwanaście miesięcy później odszedł do Realu Madryt.
Wraz z madryckim zespołem sięgnął dwa razy po mistrzostwo i Puchar Hiszpanii. Ostatnim meczem, który rozegrał było spotkanie w 1936 roku, gdzie w finale Pucharu Hiszpanii w barwach Realu Madryt pokonał FC Barcelonę 2-1.
Po wojnie domowej zajął się trenerką. Był dwukrotnie wybieranym najlepszym trenerem ligi, bo będąc szkoleniowcem Atletico Aviacion zdobył w 1939 i 1940 roku mistrzostwo Hiszpanii. Ponadto przez ponad pół roku był trenerem drużyny narodowej, którą poprowadził w dwóch spotkaniach.
Ricardo Zamora Martinez był autentyczną gwiazdą w ówczesnej Hiszpanii. Grał w filmach, podpisywał kontrakty niewyobrażalne dla innych piłkarzy. Jeden z placów w Barcelonie został przez kibiców nazwany jego imieniem. Zmarł 8 września 1978 roku.
Czy wiesz, że....?
Jakoże od powstania ligi hiszpańskiej – 1928 roku – do zakończenia kariery Ricardo Zamora był bramkarzem, który po każdym sezonie miał najmniej puszczonych goli w lidze, od jego nazwiska nazwano trofeum, które zostaje wręczone na końcu każdego sezonu najskuteczniejszemu bramkarzowi rozgrywek - Trofeum Zamory.


Kartoteka


Dodaj komentarz



































