Joan Coma
Urodzony: 01.01.1877
Próbując zwalczyć kryzys finansowy, doprowadził do kryzysu sportowego. Joan Coma (Barcelona, 1877-1959) przejął od Antoniego Olivera posadę prezydenta 20 grudnia 1931 roku i przechodził przez jeden z najtrudniejszych okresów w historii klubu.

Początek jego prezydentury zbiegł się z okresem wewnętrznych nieporozumień, które wywołały rezygnację jego poprzednika. W dodatku Coma musiał stanąć naprzeciw finansowym problemom, które spowodowała nowa polityka wzrostu zarobków dla członków pierwszego zespołu. Ponadto, jego dalszą pracę utrudniła deklaracja Republiki. Atmosfera prowadziła do dostrzegalnego, coraz mniejszego zainteresowania futbolem, które oznaczało (co Barcę bardzo niepokoiło) utratę członków, a w konsekwencji spadek w dochodach. Wszystko to spowodowało, że klub przeżywał poważny kryzys gospodarczy i Coma musiał dokonać niewiarygodnego zastrzyku pieniędzy, by zapobiec bankructwu.

Ograniczony budżet zmusił prezydenta Barcy do pozwolenia na to, aby z klubu odeszło wielu graczy, którzy tworzyli kręgosłup pierwszego zespołu w latach 20. Tak oto w 1932 roku tacy gracze jak Piera, Mas, Dos Santos i Gual opuścili klub. Jednakże, niewątpliwie najbardziej kontrowersyjną decyzją było pozwolenie na odejście Samitiera. Spowodowało to falę protestów wśród kibiców i Coma musiał zakomunikować, że „Człowiek Homar” opuścił klub ze względu na jego wiek oraz niezdyscyplinowanie. Powszechne oburzenie osiągnęło szczyt, kiedy kilka dni później Sami przeszedł do Realu Madryt pomagając mu w zdobyciu Mistrzostwa w sezonie 1932/33.

Tymczasem renowacja drużyny Barcy nie przyniosła pożądanych skutków i w tym samym sezonie Blaugrana odpadła z Pucharu po porażce z Sevillą 4-0 na wyjeździe. Wynik ten doprowadził do rezygnacji niektórych członków zarządu, a kilka dni później list wymagający dymisji prezydenta podpisany przez 800 osób ukazał się w prasie.

Kryzys finansowy i sportowy pogłębił się jeszcze w trakcie 1933 roku, kiedy klub zakończył sezon z dużym deficytem oraz fatalną klęską w Badalonie (6-1). Prezydent usiłował uspokoić społeczność klubową i przywrócić jako-taką zgodę w klubie poprzez powołanie obszernego zarządu, ale pomysł ten nie pomógł w żaden sposób, ponieważ kolejny sezon był katastrofalny. Barca zawiodła we wszystkich rozgrywkach, członkowstwo spadło do 8 000 zrzeszonych, a na Les Cortes świeciło pustkami. Sytuacja była zupełnie nie do wytrzymania i 16 lipca 1934 roku Coma zrezygnował ze stanowiska.

FCB24.com nie dotarło do dokładnej daty urodzenia tego prezydenta. Wiemy, iż urodził się w 1877 roku.