Franz Platko
Urodzony: 02.12.1898
Podczas kariery zawodniczej następca Zamory w bramce Barcy. Karierę piłkarską rozpoczął w 1917 roku w a Vasas S.C., aby po dwóch latach przenieść się do zespołu ze stolicy Austrii WAC Wiedeń, jednak nie zagrzał tam długo miejsca. Po roku wrócił do Budapesztu oraz swojego pierwszego zespołu. W sezonie 1921-1922 piłkarz był już graczem mistrza kraju MTK Budapeszt. W następnym sezonie drużyna obroniła mistrzowski tytuł wywalczony rok wcześniej. Nastał wreszcie moment przełomowy w karierze Platko, mianowicie 14 grudnia 1922 roku, kiedy to jego zespół zmierzył się w dwumeczu z FC Barcelona. Wyniki obu spotkań były takie same (0:0) . W bramce stał nie kto inny jak Platko i to jego interwencje przykuły uwagę działaczy Blaugrany. Wkrótce zawodnik urodzony w Budapeszcie stał w bramce Dumy Katalonii. Platko przyszedł do Blaugrany, by zastąpić Zamorę, który odszedł do Espanyolu. W tamtym czasie Primera División jeszcze nie istniała, a najważniejsze były Puchar Króla i walka o mistrzostwo Katalonii. Swoją klasę trzeba było udowadniać prawie wyłącznie w spotkaniach towarzyskich. Kiedy Węgier przyszedł do Barcy już było za późno na wywalczenie mistrzostwa Katalonii, bowiem to, trafiło do drużyny CD Europa. Tak samo było z Pucharem Króla, który wywalczyli gracze Real Unión.

W sezonie 1924-1925 Barcelona była niedościgniona na lokalnym podwórku, a nie mała zasługa w tym właśnie bramkarza z Węgier. 15 spotkań i tylko 11 straconych bramek, robiły wrażenie. Następny rok był podobny. Nadszedł jednak kolejny sezon i miejsce Platko zajął Llorensen,ale nie na długo, gdyż rok później Węgier odzyskał miejsce w podstawowym składzie. Pod koniec zawodniczej kariery Franz przeniósł się do Recreativo, ale brak sukcesów spowodował zakończenie kariery.

Rozbrat z piłką nie trwał długo. Po nieudanych przygodach jako trener z ekipami FC Mulhouse i Racine Club Roubaix trafił na ławkę trenerską Barcelony. Zastąpił źle spisującego się Jacka Demby’ego. Spędził tu jeden sezon. W sezonie 1934-35 zdobył z Barcą Puchar Katalonii. Pomimo odniesionego sukcesu musiał odejść z piastowanego stanowiska. Platko został nowym trenerem Porto lecz tu również nie zabawił zbyt długo, gdyż z jego usług postanowiła skorzystać Cracovia. Po kilku posadach trenera drużyn klubowych Franz zdecydował się na szkolenie reprezentacji Chile, z którą nie uzyskał spektakularnych sukcesów.
W sezonie 1955-56 został znowu trenerem Barcelony. Niestety i z tą ekipą nie udało się osiągnąć żadnego sukcesu, jednak wart uwagi jest fakt, że właśnie za trenera rodem z Budapesztu, Barca ustanowiła rekord 10 zwycięstw w La Liga z rzędu. Musiało minąć pół wieku aby rekord ten został pobity. Platko po sezonie 55-56 musiał opuścić Barcelonę. Zmarł w Santiago 2 września 1982 roku.