


FCB24.com
» Trener

Luis Aragones
Urodzony: 28.07.1938
Trener rodem z Kastylii. Luis Aragonés (1987-1988) – początki jego kariery piłkarskiej związane były z Getafe w roku 1957. Następnie przeniósł się do Realu Madryt, ale w drużynie ze stolicy Hiszpanii nie potrafił przebić się do pierwszego składu. Większą część kariery spędził na wypożyczeniach do inny klubów. Potem przyszedł czas na grę dla rywala zza miedzy. W ten sposób Luis przeszedł do Altetico Madryt. Tutaj zyskał przydomek „Zapatones” i wyrobił sobie miano specjalisty od rzutów wolnych. W tym zespole również zaczął trenerkę.
Do Barcelony przeniósł się po opuszczenia stanowiska trenera przez Terriego Venalbesa. Okres, w który zjawił się w klubie był dość szczególny, bowiem cały zespół chciał dymisji ówczesnego prezydenta klubu Josepa Nuneza. Co ważne, Aragones w całości popierał zawodników, którzy żądali natychmiastowej dymisji władz klubu. Jak można się domyśleć Luis szybko stracił posadę. W roku 1988 udało mu się jeszcze zdobyć Puchar Króla z Dumą Katalonii. Największy sukces osiągnął w 2008 roku, zdobywając z reprezentacją Hiszpanii Mistrzostwo Europy.
![]() |
Urodzony: 28.07.1938
Trener rodem z Kastylii. Luis Aragonés (1987-1988) – początki jego kariery piłkarskiej związane były z Getafe w roku 1957. Następnie przeniósł się do Realu Madryt, ale w drużynie ze stolicy Hiszpanii nie potrafił przebić się do pierwszego składu. Większą część kariery spędził na wypożyczeniach do inny klubów. Potem przyszedł czas na grę dla rywala zza miedzy. W ten sposób Luis przeszedł do Altetico Madryt. Tutaj zyskał przydomek „Zapatones” i wyrobił sobie miano specjalisty od rzutów wolnych. W tym zespole również zaczął trenerkę.
Do Barcelony przeniósł się po opuszczenia stanowiska trenera przez Terriego Venalbesa. Okres, w który zjawił się w klubie był dość szczególny, bowiem cały zespół chciał dymisji ówczesnego prezydenta klubu Josepa Nuneza. Co ważne, Aragones w całości popierał zawodników, którzy żądali natychmiastowej dymisji władz klubu. Jak można się domyśleć Luis szybko stracił posadę. W roku 1988 udało mu się jeszcze zdobyć Puchar Króla z Dumą Katalonii. Największy sukces osiągnął w 2008 roku, zdobywając z reprezentacją Hiszpanii Mistrzostwo Europy.


Kartoteka


Dodaj komentarz




































