Lokalny rywal FC Barcelony, stworzony przez studenta inżynierii, Angela Rodrigueza w 1900 roku. Początkowo siedziba klubu znajdowała się w dzielnicy Sarnia, czyli tam, gdzie urzędował też zarząd Barcy. Pierwszą nazwę- Sociedad Espańola de Football- zmieniono w 1901 roku. Club Espańol de Futbol, bo taka była kolejna nazwa, grał już w biało- niebieskich strojach. Barwy te do tej pory widnieją na koszulkach piłkarzy.

Już na samym początku istnienia (1903 rok) nadszedł czas na pierwszy sukces: zdobycie mistrzostwa Katalonii. Pozwoliło to również na historyczny (bo pierwszy) występ w Copa del Rey.

W 1906 roku w klubie pojawiły się problemy finansowe. Większość zawodników opuściła klub, przenosząc się do X Sporting Club. Klub ten trzykrotnie w latach 1906-1908 zwyciężył w Mistrzostwach Katalonii. Rok po tych sukcesach, w 1909 nazwę zmieniono na Club Deportivo Espańol.

Sześć lat później hiszpański król, Alfonso XIII objął patronatem kilka klubów, między innymi Espanyol. Wtedy to, w 1912 roku do nazwy dołączono „Real”. Nie trwało to jednak zbyt długo: w 1931 Alfonso XIII zrzeka się korony, a „Real” znika z nazwy. W czasie Drugiej Republiki Hiszpańskiej nazwa zmienia się na Club Esportiu Espanyol, głównie dlatego, by przypodobać się władzom. Po wojnie domowej wrócił Real Club Deportivo Espańol.

Ostateczna nazwa została wprowadzona w 1995 roku. Słowo Deportiu nie występuje jednak w języku katalońskim, więc zamiast Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona, władze wpadły na pomysł, by zastosować skrót RCD.

Espanyol nigdy nie był potentatem ligi hiszpańskiej. W najlepszym sezonie w historii, przypadającym na lata 04-05, klub zajął piąte miejsce. Dużo lepiej piłkarzom rozgrywającym swe mecze na 55-tysięcznym Estadi Olímpic Lluís Companys wiodło się w Pucharze Króla, gdzie triumfowali cztery razy. Na arenie międzynarodowej obyło się bez sukcesów. Należy jednak odnotować, że dwukrotnie grali w finale Pucharu UEFA (1988 i 2007).