Lokalny rywal FC Barcelona, stworzony przez studenta inżynierii, Angela Rodrigueza w 1900 roku. Początkowo siedziba klubu znajdowała się w dzielnicy Sarnia, czyli tam, gdzie urzędował też zarząd Barcy. Pierwszą nazwę- Sociedad Espańola de Football- zmieniono w 1901 roku. Club Espańol de Futbol, bo taka była kolejna nazwa, grał już w biało- niebieskich strojach. Barwy te do tej pory widnieją na koszulkach piłkarzy.

Już na samym początku istnienia (1903 rok) nadszedł czas na pierwszy sukces: zdobycie mistrzostwa Katalonii. Pozwoliło to również na historyczny (bo pierwszy) występ w Copa del Rey.

W 1906 roku w klubie pojawiły się problemy finansowe. Większość zawodników opuściła klub, przenosząc się do X Sporting Club. Klub ten trzykrotnie w latach 1906-1908 zwyciężył w Mistrzostwach Katalonii. Rok po tych sukcesach, w 1909 nazwę zmieniono na Club Deportivo Espańol.

Sześć lat później hiszpański król, Alfonso XIII objął patronatem kilka klubów, między innymi Espanyol. Wtedy to, w 1912 roku do nazwy dołączono „Real”. Nie trwało to jednak zbyt długo: w 1931 Alfonso XIII zrzeka się korony, a „Real” znika z nazwy. W czasie Drugiej Republiki Hiszpańskiej nazwa zmienia się na Club Esportiu Espanyol, głównie dlatego, by przypodobać się władzom. Po wojnie domowej wrócił Real Club Deportivo Espańol.

Ostateczna nazwa została wprowadzona w 1995 roku. Słowo Deportiu nie występuje jednak w języku katalońskim, więc zamiast Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona, władze wpadły na pomysł, by zastosować skrót RCD.

Espanyol nigdy nie był potentatem ligi hiszpańskiej, lecz trzykrotnie zajął miejsce na najniższym stopniu ligowego podium. Dużo lepiej piłkarzom,  którzy od roku swoje spotkania rozgrywają na nowym, 40-tysięcznym obiekcie Cornelia-El Prat, wiodło się w Pucharze Króla, gdzie triumfowali cztery razy. Na arenie międzynarodowej obyło się bez sukcesów. Należy jednak odnotować, że dwukrotnie grali w finale Pucharu UEFA (1988 i 2007).