Jakie jest zdaniem trenera największe ryzyko w grze trzema obrońcami z tyłu i dlaczego to Gerard Pique zwykle zasiada na ławce rezerwowych?

Ryzyko jest takie, że gra się jednym obrońcą mniej w defensywie. Jednak Barcelonie myślę, to nie robi dużej różnicy. Zawodnicy, którzy tam występują, potrafią się uzupełniać na całej długości i szerokości boiska. Tak naprawdę, oni przechodzą na trójkę obrońców w sytuacji, jak są przy piłce, a wszyscy dobrze wiemy, że Barcelona ma zwykle 70-75% posiadanie piłki. W takim przypadku czwarty obrońca jest niepotrzebny. Wszystkie zespoły, które grają przeciwko Blaugranie, przeważnie grają na jednego napastnika, więc nie ma większego sensu, aby grać czterema obrońcami. Barcelona jest to piłka totalna i akurat może sobie na to pozwolić. Jeśli chodzi o Pique, to tutaj nie szukałbym jakiś specjalnych przyczyn, że siedzi na ławce. Kadra zespołu jest na tyle szeroka, jest tylu zawodników w obronie (Busquets, Puyol, Mascherano). Barca lubi grac ofensywnie, więc musi poświęcić jednego obrońcę. Taka jest taktyka, a Pique zapewne ma predyspozycje wymagane przy innych rozwiązaniach taktycznych.

Co trener sądzi o cofaniu się przez Leo Messiego tak głęboko po piłkę, by ją rozegrać?

Messi jest takim zawodnikiem, który lubi być cały czas przy piłce. Jeżeli będzie wysuniętym napastnikiem lub jak będzie tylko czekał na piłki zagrane prostopadle albo takie, które będą przy samej linii obrony, zatraci wszystkie swoje waolory, bo zawsze będzie miał dwóch czy trzech środkowych obrońców przy sobie. Zbiegając do środka pola wyciąga jednego z środkowych obrońców, robi sobie miejsce. Jest to taki zawodnik, który lepiej gra włączając się z drugiej linii. Pozwala mu na to jego szybkość, jego swoboda kontroli piłki. Może spokojnie przebiec 40 metrów z piłką, nabrać szybkości i wykończyć akcję. To jest taki zawodnik, który nie ma przydzielonej pozycji. Może być wszędzie. Jest wolnym elektronem. Zespół Blaugrany o tym dobrze wie, że to jest zawodnik, który może w ułamek sekundy wygrać w pojedynkę mecz.

Rozmiar boiska - w tym wypadku Camp Nou - a inne obiekty, czy to ma jakieś znaczenie w praktyce? Czy są takie obiekty, które ułatwiają swoimi rozmiarami grę?

Oczywiście, że ma. Dam przykład Lubońskiego KS Fogo (Taktyka stosowana przez trenera Drajera wymaga szerokiego boiska – przyp. Red.). Łatwiej gra się nam na wyjazdach, bo boisko jest większe, szersze i łatwiej jest atakować. Boisko na Camp Nou jest specyficzne, jeśli chodzi o europejską infrastrukturę. Im większe boisko i szersze, tym jest więcej przestrzeni między obrońcami, jest więcej miejsca i Barcelona wykorzystuje to perfekcyjnie. Dlatego czasami mecze Barcy na wyjeździe nie są aż tak imponujące jak u siebie. Właśnie z powodu boisk, które są mniejsze przez co odległości między obrońcami, czy pomiędzy formacjami „obrona–pomocnicy” również się zmiejszają. Atutem Barcelony jest na pewno ich własny obiekt.

Elastyczność ustawienia / ewolucja formacji w miarę upływu czasu, a brak chaosu w organizowaniu pozycji poszczególnych piłkarzy? Jak dojść do takiej perfekcji i ile jest w tym przemyślanych decyzji, a ile improwizacji?

Zawodnicy Barcelony są generalnie przypisani do pozycji jednak jest duża wymienność funkcji. Jeżeli włączy się boczny obrońca, to automatycznie środkowy defensywny pomocnik czy napastnik tę lukę wypełnia. Prostym przykładem jest nawet to, jak często widać było Davida Villę w obronie. Jak potrafił się znaleźć na 16-tce własnego pola karnego. Wynika to z tego, że jeżeli środkowi obrońcy grają wysoko. Jeżeli Xavi, Iniesta, Busquets, grają bardzo wysoko i są zaangażowani w akcje ofensywne, to po stracie piłki nawet napastnik może grać rolę obrońcy a obrońca napastnika. W Barcelonie cały czas zachowany jest schemat. Grają tam tacy zawodnicy, którzy obojętnie na jakiej pozycji by się nie znaleźli to by sobie poradzili. Są to zawodnicy totalni – tak ich nazywam.

Marcin Drajer (ur. 21 sierpnia 1976 w Poznaniu) – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy, obecnie trener Lubońskiego Klubu Sportowego FOGO. W polskiej I lidze rozegrał 128 meczów (79 w Lechu Poznań, 17 w Rakowie, 24 w Polonii Warszawa i 8 w Widzewie Łódź) - stan na 1 lutego 2007. W barwach II-ligowej Dyskobolii rozegrał 4 mecze. Grał także reprezentacji narodowej Polski U-17.

Jeżeli macie pytania do trenera odnośnie taktyki i innych aspektów gry FC Barcelona, chcielibyście czegoś się dowiedzieć, to zapraszamy do ich zadawania w komentarzach poniżej. Odpowiedzi opublikujemy przed następnym meczem ligowym Blaugrany.